Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια. Της Αιγύπτου. Όταν πρωτοήρθαν με την οικογένειά της στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη κι αργότερα στην Αθήνα. Στα Εξάρχεια. Στη γειτονιά που θεωρεί τη δική της ξεχωριστή «πατρίδα». Μπορεί να γράψει ίσαμε 5 βιβλία για τα Εξάρχεια, αφού γνωρίζει απ’ έξω κι ανακατωτά την θρυλική πλατεία: την ανθρωπογεωγραφία της, την ιστορία της, την ιδελογία της, την μυθολογία της. Κάποτε τα πιο μακροπρόθεσμα σχέδια της, δεν ξεπερνούσαν το επόμενο δεκάλεπτο. Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς. Της αρέσει να «χάνεται», ρεμβάζοντας με τις ώρες τη θάλασσα. Μπορεί να σου απαγγείλει ανά πάσα στιγμή τα άπαντα του Νίκου Καββαδία. Στην προηγούμενή ζωή της ήταν, μάλλον , θαλασσόλυκος. Στην σύγχρονη ζωή, θεωρεί τον εαυτό της φοιτήτρια, αφού δεν έχει ακόμα πάρει το πτυχίο της από την Φιλοσοφική. Είναι σίγουρη πως μόνο οι παρέες γράφουν ιστορία. Κάτι που αποδείχτηκε πανηγυρικά με τους «Απαράδεκτους», ένα από τα πιο αγαπημένα σήριαλ της Ελληνικής τηλεόρασης. Μόνο στο «Facebook», οι φίλοι των «Απαράδεκτων» έχουν ξεπεράσει αυτή τη στιγμή τις 50 χιλιάδες. Η απορία της, «Εγώ πότε θα γίνω μάνα;», στο σήριαλ «Σ’ αγαπώ-Μ’ αγαπάς», έγινε σλόγκαν - μέχρι και σε τοίχους το έχουμε δει γραμμένο. Στο θέατρο έχει πρωταγωνιστήσει σε επιθεωρήσεις («Ελλάς, Γελάς, Αγελάς» σε κείμενα δικά της και των Σ. Φασουλή- Λ. Νικολακοπούλου), σύγχρονα ελληνικά έργα («Μάνα Μητέρα Μαμά» του Γ. Διαλεγμένου) και φυσικά στις δικές της εξωφρενικές κωμωδίες: «Ο παππούς έχει πίεση» και «Δεν μπορώ να μείνω μόνη μου». Έχει κάνει μπόλικα ταξίδια στον πλανήτη γη. Πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι ό, τι πιο όμορφο έχουν δει τα μάτια της μέχρι σήμερα. Αγαπάει πολύ το ελληνικό τραγούδι. Φτιάχνει πεντανόστιμες μακαρονάδες και πατατοσαλάτες.