Από μόνη της μια μικρή άλλη Ελλάδα! Έτσι τη χαρακτήρισε ο Στρατής Μυριβήλης και είναι στ’ αλήθεια τόσο ιδιότυπη και εντυπωσιακή που δε θα τη μπερδέψεις ποτέ με άλλο μέρος στην επικράτεια. Πετρώδες τοπίο, θάλασσα που εισβάλλει σχεδόν στην ξηρά σμιλεύοντας με υπομονή χιλιετιών πανέμορφα ακρωτήρια, προϊστορικά σπήλαια και η Μανιάτικη αρχιτεκτονική παρούσα σε κάθε γωνιά. Και μόνο το σπήλαιο του Διρού, ένα γεωλογικό ορόσημο με παγκόσμια ακτινοβολία θα έφτανε για να μαγνητίσει τον επισκέπτη και να τον κρατήσει για πάντα κοντά στην άγρια ομορφιά της Μάνης. Μια διατηρητέα πόλη όμως, με απόφαση που πάρθηκε μετά το μεγάλο πόλεμο, κλέβει επίσης τα βλέμματα. Σήμερα, σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του Ακούμαρου, στο μυχό του Λακωνικού κόλπου, το Γύθειο διατηρεί ένα μοναδικό, σχεδόν νησιώτικο χρώμα που κοσμείται από τα νεοκλασικά του Τσίλερ, το καταπράσινο νησάκι της Κρανάης και τον Πύργο του Τζανετάκη: Ενα αιώνιο σύμβολο εξέγερσης που στεγάζει το ιστορικό μουσείο της Μάνης. Το Γύθειο δεν είναι μόνο ο προθάλαμος για την εισαγωγή στην αδούλωτη Μάνη. Είναι ένας αυτόνομος προορισμός, για εκείνους που προτιμούν να τη ζουν από κοντά, αντί απλώς να διαβάζουν για την ιστορία αυτού του τόπου...