Οι γρεβενιώτες γεννιούνται με οικολογική συνείδηση. Και πως να μην αγαπήσεις το περιβάλλον, όταν η φύση έξω από την πόρτα σου οργιάζει. Η Βάλια Κάλντα, η απίθανη ζεστή κοιλάδα, είναι μια καταπράσινη Ντίσνεϊλαντ. Κάποιοι λένε πως η γαλαζωπή αχλύ που σκεπάζει το δάσος, είναι σημάδι θετικής ενέργειας. Μια εκδρομή στις αλπικές λίμνες της Φλέγκας και στο Αρκουδόρεμα, είναι φροντιστήριο για τη ζωή και τα μυστήριά της. Διασχίζοντας τα πέτρινα γεφύρια των Γρεβενών, θαυμάζεις όχι μόνο το τοπίο, αλλά και τη μαεστρία των ανθρώπων που τα έχτισαν... Οι ντόπιοι επιμένουν: αν δεν έχεις κολυμπήσει στον Βενέτικο, αν δεν έχεις ανακαλύψει τη Σαμαρίνα και τα άλλα βλαχοχώρια, αν δεν έχει ζήσει γλέντια με τσίπουρα, κι αν δεν έχεις δοκιμάσει προβατομάνταρα τότε είσαι ακόμα στην αρχή... Στο κέντρο της πόλης ανάμεσα στις πολυκατοικίες φυτρώνουν πέτρινα μανιτάρια. Είναι μανιταροβωμοί. Εδώ η λέξη μανιτάρι χρησιποιείτα πάντα ως πρώτο συνθετικό: Οι Γρεβενιώτες είναι μανιτοροφάγοι, οργανώνουν μανιταρογλέντια και ζούνε μανιταροπεριπέτειες... Και πώς να μη γίνεις μανιταροσυλλέκτης, όταν η φύση έξω από την πόρτα σου οργιάζει. Η φήμη της Βασιλίτσας, το δεύτερο μεγαλύτερο χιονοδρομικό κέντρο της Ελλάδας, έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα, ως η Μέκκα των σνόοου μπόρντερς..