Οι Σεριφιώτες τις  έχουν πλέον συνηθίσει, οι ταξιδιώτες όμως αναστατώνονται όταν ξεσπούν οι ηλεκτρικές καταιγίδες και οι κεραυνοί χτυπούν το νησί ασταμάτητα, ειδικά τους χειμώνες… Η εξήγηση; Απλή…  η Σέριφος είναι φτιαγμένη  από σίδηρο… το πλούσιο σε μεταλλεύματα υπέδαφός της, τραβάει σα μαγνήτης τα παράδοξα καιρικά φαινόμενα. Είναι ταξιδιωτικό  παράπτωμα, να φτάσεις ως την Σέριφο και να μην περπατήσεις στον πετρόχτιστο  παλιό δρόμο των μεταλλορύχων- ένα από τα ομορφότερα μονοπάτια  του νησιού με θέα που ζαλίζει και με ιστορία που μας πηγαίνει κατευθείαν στην εποχή των μεταλλείων. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, η τοπική οικονομία βασιζόταν αποκλειστικά στο πλούσιο υπέδαφος του νησιού. Τα ενθύμια αυτής της περιόδου είναι διάσπαρτα κι όμως η ιδέα της δημιουργίας ενός μεταλλευτικού μουσείου δεν έχει ακόμα ευδοκιμήσει. Η χώρα της είναι  άνω κάτω… ένας μεσαιωνικός οικισμός που διατηρείται ατόφιος ως σήμερα. Η άνω χώρα φημίζεται για τους μεξικάνικους ρυθμούς ζωής. Από την  κορυφή του ενετικού κάστρου η θέα απλώς κόβει την ανάσα, που ούτως ή άλλως βαραίνει από την ανηφόρα, αλλά τολμήστε το. Στην Κάτω χώρα, παρά την κοσμοσυρροή τα καλοκαίρια, οι ντόπιοι είναι πιο εσωστρεφείς και το τοπίο κρύβει ανεξερεύνητα μυστικά. Αν η περιπλάνηση σας κουράσει, 70 απίθανες, κοσμικές κι απόκοσμες παραλίες, σας περιμένουν να τις κατακτήσετε. Τέλος, αν κολυμπήσετε στον σεληνιακό Αβυσσαλό θα νιώσετε και τις ριπές της ιστορίας. Από δω είχανε πάρει μέταλλο την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να κατασκευάσουν τα σπαθιά των πολεμιστών του.