Η Θεσσαλονίκη  δεν είναι ερωτική πόλη, είναι  μια ερωμένη που θέλουν όλη  να κατακτήσουν. Φοράει τα καλά της  ως οικοδέσποινα κάθε Σεπτέμβριο στην διεθνή έκθεση, και κάθε Νοέμβριο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Ανήσυχη, ετερόκλητη, ασυμβίβαστη,  φαινομενικά εσωστρεφής ξορκίζει το μουντό καιρό της με μια ευδαιμονία που είναι πηγαία. Γλυκιά όσο ένα καζαν τι πι με μια κρούστα καμένου αφού δεν φοβάται να καεί, χτυπάει  το λ δυνατά γιατί έτσι της αρέσει, παραγγέλνει καλαμάκια μόνο για να πιει τον καφέ της. Ροκ όπως και τα συγκροτήματά της που άλλαξαν για πάντα την ελληνική μουσική σκηνή, η Θεσσαλονίκη δεν ησυχάζει ποτέ και ας επιτρέπει να νομίζουν όλοι ότι αναπαύεται στους χαλαρούς ρυθμούς της.