Η Μήλος, το νοτιότερο νησί των δυτικών Κυκλάδων, συγκαταλέγεται –και με το δίκιο του- στη χορεία των ομορφότερων νησιών της Ελλάδα. Δεν είναι μόνο η ιδιαίτερη φυσιογνωμία και η απαράμιλλη φυσική ομορφιά που του έχει διαμορφώσει η ηφαιστειακή δραστηριότητα χιλιετίες πριν, είναι και η ιδιαίτερη πολιτισμική του ταυτότητα, που πιάνει το νήμα από τους δρόμους του οψιδιανού και την ακμή του Κυκλαδικού πολιτισμού, συνεχίζει στη φημισμένη Αφροδίτη της Μήλου και τους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους των διώξεων των χριστιανών, και φτάνει ως τη μεταλλευτική έκρηξη και τις μέρες μας.

Όλα τούτα έχουν χαρίσει αμέτρητα θέλγητρα στη Μήλο και την έχουν αναδείξει σε δημοφιλέστατο τουριστικό προορισμό, γεμάτο ερωτισμό και πρωτοτυία. Σε έναν προορισό που δυσκολεύεσε τι να πρωτοδιαλέξεις: το σεληνιακό Σαρακήνικο ή τα σύρματα στο Κλήμα, τις κατακόμβες ή το θαλασσινό περίγυρο, τα μουσεία ή το ηλιοβασίλεμα της Πλάκας, τις αναμήσεις των μεταλλείων ή τον Αδάμαστα και τα ιαματικά λουτρά. Όπως και να έχει, τα λόγια φαντάζουν πολύ φτωχά για να περιγράψει κανείς αυτά που θα νιώσουν όσοι επισκεφθούν τούτο το μαγευτικό κυκλαδονήσι.