Σε απόσταση αναπνοής από την καρδιά της Θεσσαλονίκης, η Χαλκιδική, είναι απλώς η καλοκαιρινή πατρίδα των γενναίων του Βορρά κι ένας ανεξάντλητος βιότοπος. Πέρα από την απόκοσμη ατμόσφαιρα της αυτόνομης, μοναστικής πολιτείας του Αγίου Όρους, τα άλλα δύο «πόδια» της Χαλκιδικής, θα μπορούσαν να χωριστούν σε... δεξί και αριστερό! Με τη χερσόνησο της Σιθωνίας, να αποτελεί τον πιο «χίπικο», ανεξερεύνητο και εναλλακτικό προορισμό, το αριστερό πόδι δηλαδή και την Κασσάνδρα, την κατά γενική ομολογία πιο κοσμική και τουριστική, να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά... όπως ερχόμαστε από τη Θεσσαλονίκη. Αν έχει κάποιο μειονέκτημα η Χαλκιδική; Έχει. Δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Το νησάκι της Αμμουλιανής ή τα δάση και τις ορεινές διαδρομές του Χολομώντα; Την Ουρανούπολη ή το Παλιούρι; Την Άφυτο ή τα Πυργαδίκια, δυο από τα πιο όμορφα χωριά της Χαλκιδικής; Κάμπινγκ στο Καλαμίτσι ή στο Ποσείδι; Η Χαλκιδική, λένε κάποιοι σοφοί ταξιδιώτες, είναι η Καραϊβική των Βαλκανίων...